Posts Tagged ‘Mary Chapin Carpenter’


18.01.2015

Beste Songs van 2014

2014Mijn lijst met de beste songs van het jaar 2014 liet even op zich wachten. Ik had begin december nog zo weinig bijzonders gehoord, dat ik hard op zoek ben gegaan naar nieuwe songs van artiesten die ik hoog heb zitten. En zo had ik ineens 1300 nummers om te beluisteren en daar was ik wel even zoet mee.

Dit jaar koos ik toevalligerwijze veel voor songs met orkestrale begeleiding, zoals van Mary Chapin Carpenter, Teitur, Sting, Calexico en Stef Bos. En ook een paar met alleen begeleiding van een piano, zoals van Julia Fordham, Tony DeSare en Lotte van Dijck.

Van de ongeveer 3000 nieuwe nummers die ik in 2014 hoorde zijn dit mijn favorieten. Ik heb ze weer ingedeeld naar land of plaats van herkomst. Lior

Australië
LiorA Lift In The Morning Fog (2014)
LiorDays To Remember (2014): Hij stond al op mijn lijst van 2011 en flikt het hem weer met zijn nieuwe album Scattered Reflections, met ondermeer deze twee prachtige songs.

Burlington, USA
Mary Chapin CarpenterCome On, Come On (2014)
Mary Chapin CarpenterMrs Hemingway (2014): Een bijzondere singer/songwriter die al jaren meegaat en nu komt met het album Songs From The Movie, waarop haar mooiste nummers gespeeld worden met orkestrale begeleiding en met arrangementen van Vince Mendoza. julia fordham

Engeland
Julia FordhamPorcelain (2013)
Julia FordhamHappy Ever After (2013)
Julia FordhamBehind Closed Doors (2013)
Julia FordhamInvisible War (2013): Het is moeilijk kiezen van het album Under The Rainbow. Een verzameling van Fordham’s mooiste nummers met alleen de begeleiding van Grant Mitchell op de piano. Allemaal even prachtig. Een stem die me blijft ontroeren.

PiersfacciniKirsty McGeeAll Things Must Change (2012): Ik volg haar al een paar jaar en ze komt steeds dichterbij.

Piers FacciniDreamer (2011): Lekker uptempo lied met Oost-Europese invloeden. Een singer/songwriter om in de gaten te houden, omdat hij ook in het Frans & Italiaans zingt.sting symphonicities

StingRoxanne (2010): Mijn favoriete lied van dit jaar. Het komt oorspronkelijk van het debuutalbum van The Police, Outlandos d’Amour (1978). In 2010 nam Sting het op samen met The Royal Philharmonic Concert Orchestra voor het album Symphonicities. En zo kreeg het een nieuw leven, vooral door het schitterende arrangement en de manier waarop Sting daar vocaal op inspeelt.

Faeröer, Denemarken
TeiturIt’s Not Funny Anymore (2013): Mijn favoriete lied van begin vorig jaar. Melancholiek, kwetsbaar en intens. En met schitterende orkestrale begeleiding naar een arrangement van Van Dyke Parks. damien rice

Ierland
Damien RiceThe Box (2014): Heel intens en mooi opgebouwd.

Miami, USA
Gloria EstefanBesame (2007): Gewoon lekker even dansen.

Nederland
Lotte van DijckJong (2011): In 2011 stond ze ook al op mijn lijst en gelukkig zingt ze nog steeds Nederlandstalig. En Lotte wordt steeds beter. Prachtige tekst.

Stef BosMy land is jou land (Lied van Ruth)(2009)
Stef Bos & Frank BoeijenAlles is lucht (Lied van Prediker)(2009): Met orkestrale begeleiding van het Metropole Orkest weet Stef mij eindelijk weer te raken. Zijn album In een ander licht, over bijbelse figuren, is zijn beste. catherine russell

New York, USA
Catherine RussellBring It Back (2014)
Catherine RussellI Let A Song Go Out Of My Heart (2014)
Catherine RussellI Cover The Waterfront (2014): Drie songs van haar album Bring It Back die het radioprogramma van de Songcatcher openden, dus dat zegt genoeg. Heerlijke muziek.

Tony DeSareHow Deep Is Your Love (2011)
Tony DeSareTo Make You Feel My Love (2011): Deze jazz-zanger is een specialist in prachtige covers. Daarom kwam hij ook al in 2012 voorbij op deze lijst. Deze keer met covers van The Bee Gees en Bob Dylan met alleen de briljante pianist Ted Firth als muzikaal begeleider.

moddi_Noorwegen
ModdiHouse By The Sea (2013): Verstild en toch opgewekt. Met een schitterende tekst.

Norman, USA
Michael McDonald & Nathan EastMoondance (2014): Een overbekend lied van Van Morrison in een uiterst frisse en knallende versie door McDonald, die helemaal los gaat, en bassist East die voor een schitterend arrangement heeft gezorgd. Geweldig opgebouwd.

cecilemclorinsalvantFrankrijk
Cécile McLorin SalvantBaby Have Pity On Me (2013): Nieuw jazz-talent en dat laat ze hier horen.

Tucson, USA
CalexicoCrystal Frontier (2012): Het Weense ORF Radio Symfonie-orkest maakt de muziek van de groep meeslepend in dit heerlijke nummer naar een kort verhaal van de Mexicaanse schrijver Carlos Fuentes (1928-2012).

stingRoxanne
Roxanne
you don’t have to put on the red light.
Those days are over.
You don’t have to sell
your body to the night.

Roxanne,
you don’t have to wear that dress tonight.
Walk the streets for money.
You don’t care
if it’s wrong or if it’s right.

Roxanne
you don’t have to put on the red light.
Roxanne
you don’t have to put on the red light.

I loved you since i knew ya.
I wouldn’t talk down to ya.
I have to tell you just how i feel.
I won’t share you with another boy.

I know my mind is made up.
So put away your make up.
Told you once i won’t tell you again,
it’s a bad way.

Roxanne
you don’t have to put on the red light.
Roxanne
you don’t have to put on the red light.

I loved you since i knew ya.
I wouldn’t talk down to ya.
I have to tell you just how i feel.
I won’t share you with another boy.

Roxanne
you don’t have to put on the red light.
Roxanne
you don’t have to put on the red light.

14.09.2014

Mary Chapin Carpenter – Mrs Hemingway

Mary Chapin Carpenter is een Amerikaanse singer/songwriter op leeftijd (56) met een prachtig en bezield stemgeluid dat me onmiddellijk raakt. Daarnaast is ze een echte verhalenvertelster. Ze begon in de jaren 80 als countryzangeres maar ontwikkelde zich vanaf 2000 tot singer/songwriter met een sociaal bewogen en politieke boodschap. Haar stemgeluid en teksten hebben een diepere lading, die onder andere voortkomt uit haar depressiviteit waar ze al sinds haar kindertijd last van heeft.

Toen ik haar lied Mrs Hemingway hoorde op het album The Age Of Miracles uit 2010, was ik gelijk geroerd. Het lied is een melancholische wals over Hadley Richardson (1891-1979), de eerste vrouw van de Amerikaanse schrijver Ernest Hemingway (1899-1961). Het stel trouwde in 1921 en woonde van van 1922 tot 1926 in Parijs, waar Hemingway werkte als buitenlandcorrespondent voor de Toronto Star. Hadley Richardson gaf hem alles waar hij van had gedroomd: een mooie vrouw, een comfortabel inkomen en een leven in Europa. In Parijs ontmoette hij schrijvers als James Joyce, Ezra Pound & Gertrude Stein. In 1923 werd hun kind John Hadley Nicanor Hemingway (1923-2000) geboren en in 1927 scheiden hun wegen, nadat hij vreemd was gegaan met Pauline Pfeiffer (1895-1951), die zijn tweede vrouw zou worden. Over zijn relatie met de eerste Mrs Hemingway schreef hij het boek A Moveable Feast (1964). Als reactie op dat boek schreef de Amerikaanse schrijfster Paula McLain het boek The Paris Wife (2012), met Hadley Richardson als de ik-figuur.

Mrs Hemingway
We packed up our books and our dishes,
our dreams and your worsted wool suits.
We sailed on the 8th of December.
Farewell old Hudson River,
here comes the sea.
And love was as new and as bright and as true,
when I loved you and you loved me.

Two steamer trunks in the carriage,
safe arrival we cabled back home.
It was just a few days before Christmas.
We filled our stockings with wishes,
and walked for hours.
Arm and arm through the rain, to the glassed-in café,
that held us like hot house flowers.

Living in Paris, in attics and garrets,
where the coal merchants climb every stair.
The dance hall next door is filled with sailors and whores,
and the music floats up through the air.
There’s Sancerre and oysters, cathedrals and cloisters,
and time with its unerring aim.
For now we can say we were lucky most days,
and throw a rose into the Seine.

Love is the greatest deceiver.
It hollows you out like a drum.
And suddenly nothing is certain.
As if all the clouds closed the curtains,
and blocked the sun.
And friends now are strangers in this city of dangers,
as cold and as cruel as they come.

Sometimes I look at old pictures,
and smile at how happy we were.
How easy it was to be hungry.
It wasn’t for fame or for money,
it was for love.
Now my copper hair’s grey as the stone on the quay,
in the city where magic was.

Living in Paris, in attics and garrets,
where the coal merchants climb every stair.
The dance hall next door is filled with sailors and whores,
and the music floats up through the air.
There’s Sancerre and oysters, and Notre Dame’s cloisters,
and time with its unerring aim.
Back then we could say we were lucky most days,
and throw a rose into the Seine.
And now I can say I was lucky most days,
and throw a rose into the Seine.