19.05.2013

Natalie Merchant – Motherland

Van eind jaren 90 tot mei 2004 heeft de muzikale smaak van de Songcatcher zich enorm verbreed. Dat kwam vooral door de muzikale inspiratie die ik kreeg bij de CD-uitleen Verlaine in Utrecht. De winkel zat op Witte Vrouwenstraat 4 vlak naast bakkerij Top (nu de Bakkerswinkel) die op het hoekje zat van de Plompetorengracht. Ik kwam vroeger vaak bij Top omdat mijn broer Roeland lang een relatie heeft gehad met Ineke Top, de dochter van de bakker. En daarnaast was ik ook gek op de speculaas die daar de specialiteit was. Verlaine was voor mij een prachtige aanvulling op de cd’s die ik leende bij de muziekbibliotheek. Je kon er de allernieuwste cd’s voor 1 dag meenemen. CD-boekjes van de nieuwste aanwinsten lagen in een grote insteekmap op de toonbank, met bij de meeste cd’s een recensie bijgevoegd. En daarnaast was er ook nog een flinke voorraad oudere cd’s van allerlei artiesten en in allerlei muziekstijlen.

Sylvo Buderman, de eigenaar van Verlaine, was een wonder van goede smaak op muzikaal gebied, van alle markten thuis en je kon uren met hem over muziek praten. Hij stimuleerde me steeds weer om van alles uit te proberen en met succes, want er is veel blijven hangen. Omgekeerd was hij een fan van de compilaties die de Songcatcher maakte, waardoor hij weer allerlei voor hem onbekende artiesten en songs leerde kennen. Eén van de artiesten die ik door Sylvo leerde kennen was Natalie Merchant. Hij was naar een concert van haar geweest in Paradiso en raakte daar maar niet over uitgepraat. Wat een intensiteit! En wat een prachtige trilling in haar stem! Zo maakte ik kennis met haar album Motherland (2001) en ik vond het prachtig. Deze uitvoering van het titelnummer is uit 2010 van een concert op Celtic Connections, het wintermuziekfestival in Glasgow.

Motherland
Where in hell can you go.
Far from the things that you know.
Far from the sprawl of concrete,
that keeps crawling its way.
About a thousand miles a day.

Take one last look behind.
Commit this to memory and mind.
Don’t miss this wasteland, this terrible place,
when you leave.
Keep your heart off your sleeve.

Oh Motherland cradle me.
Close my eyes, lullaby me to sleep.
Keep me safe. Lie with me.
Stay beside me, don’t go.
Don’t you go.

O, my five and dime queen.
Tell me what have you seen?
The lust and the avarice,
the bottomless, the cavernous greed.
Is that what you see?

Oh Motherland cradle me.
Close my eyes, lullaby me to sleep.
Keep me safe. Lie with me.
Stay beside me, don’t go.

It’s your happiness
that I want most of all.
And if there’s anything
that I can do at all. Mercy me!
If you want the best of this.
If you want the most of all.
And if there’s anything
that I can do at all.

Come on shot gun bride.
What makes me envy your life?
Faceless, nameless,
innocent, blameless and free.
You tell me what’s that like to be.

Motherland cradle me.
Close my eyes, lullaby me to sleep
Keep me safe. Lie with me.
Stay beside me, don’t go,
Don’t go.

Motherland cradle me.
Close my eyes, lullaby me to sleep
Keep me safe. Lie with me.
Stay beside me, don’t go.
Don’t go. Don’t go.

05.05.2013

David Crosby & Graham Nash – Guinnevere

De Songcatcher is gek op meerstemmigheid in de muziek. En wat mij betreft zijn de samenzang en de harmonieën van David Crosby en Graham Nash de mooiste in de popmuziek. Eind jaren 60 en begin jaren 70 voegden ze iets nieuws toe aan het harmoniseren. Niet de voorspelbare terts en kwint bovenop de melodie, zoals toen gebruikelijk was, maar nieuwe complexe en bijzondere variaties, zoals het weglaten van de grondtoon en daarvoor in de plaats sexten, septiemen of negens er bovenop. Dat maakt hun meerstemmigheid zo uniek en tegelijkertijd zo herkenbaar, waardoor je hun geluid onmiddellijk herkent als ze met andere artiesten meezingen.

Guinnevere komt van het eerste album van Crosby, Stills & Nash uit 1969. Het mooie aan deze versie uit een concert bij de BBC in 1970, is dat hier de tweestemmige vocalen van Crosby & Nash schitterend tot hun recht komen, omdat ze improviseren in hun samenzang, waardoor je heel goed hoort hoe prachtig en bijzonder het is wat ze doen.

Volgens David Crosby is Guinnevere de beste song die hij ooit heeft geschreven. Het lied beschrijft drie verschillende vrouwen uit zijn leven: Joni Mitchell, Christine Hinton (zijn eerste grote liefde, die overleed door een auto-ongeluk in 1969) en een vrouw wiens identiteit hij heeft beloofd niet prijs te geven.

Guinnevere
Guinnevere had green eyes,
like yours, mi’lady, like yours.
When she’d walk down through the garden,
in the morning after it rained

Peacocks wandered aimlessly,
underneath an orange tree.
Why can’t she see me?

Guinnevere drew pentagrams,
like yours, mi’lady, like yours.
Late at night when she thought
that no one was watching at all.
On the wall.

She shall be free.

As she turned her gaze,
down the slope to the harbour,
where I lay
anchored such a short day.

Guinnevere had golden hair,
like yours, mi’lady, like yours.
Streaming out when we’d ride
through the warm wind down by the bay.
Yesterday.

Seagulls circle endlessly,
I sing in silent harmony.
We both shall be free.

21.04.2013

Rosanna & Zelia – Lady Multimelancolica

Rosanne & Zelia - Coisario (1999) Op de deur van mijn woonkamer hangt al jaren deze poster van Rosanna & Zelia. Hij is me dierbaar vanwege de herinneringen aan twee bijzondere albums en een aantal memorabele concerten van dit Braziliaanse duo, dat bestond uit zangeres Rosanna Tavares (1962-2006) & gitariste Zelia Fonseca.

Ik hoorde ze voor het eerst eind jaren 90 bij een bezoek aan mijn geliefde Muziekbibliotheek in Utrecht waar de muziek te horen was in de prachtige ruimte met het glas-in-lood dak. Ik was verrast en nieuwsgierig tegelijk en nam twee albums mee naar huis: Passagem (1997) en Coisario (1999). In het begin begreep ik er niets van en vond ik het maar ingewikkelde muziek, die constant de mij bekende paden verliet. Het was zeker geen bossa nova, maar wat was het dan wel? Rosanna & ZeliaIk werd er zo door gegrepen dat ik naar een concert ben gegaan in Austerlitz. En daar werd ik bekoord door de persoonlijkheden en uitstraling van de beide vrouwen en viel alles ineens op zijn plaats. Rosanna zong zo breekbaar en intens dat er een verliefd gevoel bovenkwam en de drang om voor haar te zorgen.

Ik sprak met hun manager en die was zo geraakt door mijn enthousiasme dat ze bij mijn vertrek achter me aankwam rennen met een poster. En die hangt er dus vanaf die dag, op een plek waar ik hem elke dag zie. Na Austerlitz wilde ik meer, en dus volgde nog een concert en nog eentje, en telkens weer was het weer even bijzonder. Ik werd geraakt en kwam tegelijkertijd vol energie thuis van zo’n bijzondere ervaring. De pareltjes van het leven! Zo was er een optreden in Amstelveen, waar maar 10 mensen kwamen opdagen voor deze onbekende grootheden. Rosanne & Zelia - Passagem (1997)(En zo kwamen we allemaal op de eerste rij te zitten en kreeg ik als gast het gevoel dat dit concert speciaal voor mij was bedoeld, omdat Rosanna me van dichtbij recht in mijn ogen aankeek en toezong. Verpletterend was het, zo enorm kwam het binnen. En er was dat optreden in een oude kerk ergens in de middle of niks. Die dag hadden Rosanna & Zelia als extra een Braziliaanse percussioniste meegenomen en dat maakte het feest helemaal compleet.

Om je een gevoel te geven van de muziek van Rosanna & Zelia heb ik gekozen voor één van de rustiger nummers, het betoverende Lady Mulimelancolica dat geschreven is door Ivan Santos en staat op het album Coisario. Bij een goede vriend van me die mee was naar het concert in Amstelveen, werd het de nummer één van zijn jaarlijkse top 50.

Lady Multimelancolica
Eu tava lindo, emboca ela baixou no bar,
dirijo meu olhar pra ela
Que traz por tras da pose enigmatica.
Alguem a mais sem ter mais a-quem amor.

I was about to leave the bar when she came in,
her eyes were tellin’ me she’s giving.
Her enigmatic smile just seemed to freeze the place
Her soul was cryin loud, for one soft embrace.

Seu riso a mela voz escureceu o ar.
Nao sei mais eu senti na hora.
Aquela lady multimelancolica.
Um dia ainda de ser alguem que rira.

She was lookin for someone to take what she could give.
Seemed she was tryin’ to give to live.
I called her Lady Multimelancolica.
When I dream of her she does not seem that far.

07.04.2013

Michael Bublé – Haven’t Met You Yet

Het zal je misschien verbazen maar één van de favoriete zangers van de Songcatcher is Michael Bublé. Hij zingt zo heerlijk makkelijk weg, waardoor het heel eenvoudig klinkt. Maar dat is maar schijn, want die losheid is razend knap en vereist een enorme basis aan zangtechniek en gevoel voor timing. In die losheid doet hij wel denken aan zijn grote voorbeeld, Frank Sinatra. Bublé werd muzikaal geïnspireerd door zijn Italiaanse opa en zijn verzameling jazzplaten en die achtergrond komt duidelijk terug in zijn muziek. Daarnaast is het vooral een straatschoffie die plotsklaps een ster is geworden, met alle oppervlakkige en irritante maniertjes die daarbij horen. Maar laat je daar vooral niet door afschrikken, want zijn muziek en zijn vocalen staan als een huis, zeker als je de tijd neemt om de kwaliteit er aan af te horen.

Ik heb gekozen voor het door Bublé zelf geschreven Haven’t Met You Yet, dat in 2009 werd opgenomen in de Abbey Road Studio’s  in Londen. Een heerlijk uptempo nummer, met een prachtig blazersarrangement. Het was Bublé’s grootste hit in Nederland.

Haven’t Met You Yet
I’m not surprised, not everything lasts.
I’ve broken my heart so many times,
I stopped keeping track.
Talk myself in. I talk myself out.
I get all worked up, then I let myself down.

I tried so very hard not to loose it.
I came up with a million excuses.
I thought, I thought of every possibility.

And I know some day that it’ll all turn out.
You’ll make me work,
so we can work to work it out.
And I promise you kid,
that I give so much more than I get.
I just haven’t met you yet.

I might have to wait. I’ll never give up.
I guess it’s half timing and the other half’s luck.
Wherever you are, whenever it’s right.
You’ll come out of nowhere and into my life.

And I know that we can be so amazing.
And baby your love is gonna change me.
And now I can see every possibility.

And I know some day that it’ll all turn out.
You’ll make me work,
so we can work to work it out.
And I promise you kid,
that I give so much more than I get.
I just haven’t met you yet.

They say all’s fair in love and war.
But I won’t need to fight it.,
We’ll get it right and we’ll be united.

And I know that we can be so amazing.
And being in your life is gonna change me.
And now I can see every single possibility.

And someday I know it’ll all turn out.
And I’ll work to work it out.
Promise you kid I’ll give more than I get.

Oh you know it’ll all turn out.
And you’ll make me work,
so we can work to work it out.
And I promise you kid,
to give so much more than I get.
I just haven’t met you yet.

I just haven’t met you yet.
Oh promise you kid,
to give so much more than I get.
I said love love love love, love love love.
I just haven’t met you yet.

24.03.2013

Bløf – Liefs uit Londen

In de jaren 70 en begin jaren 80 luisterde ik veel naar Nederlandstalige muziek. Herman van Veen en Ramses Shaffy maakte ik van nabij mee, dankzij mijn broer die manager van hen was. Ook ging ik veel naar cabaretvoorstellingen. En begin jaren 80 organiseerde ik zelf optredens van Toontje Lager en het Goede Doel voor de Introductiedagen van de Universiteit in Utrecht. Daarnaast was ik fan van Cherry Wijdenbosch (Dame uit Suriname 1982) en het Klein Orkest en zong ik zelf veel Nederlandstalig, zoals liederen van Jules de Corte.

Midden jaren 80 raakte de Nederlandstalige muziek steeds meer uit beeld. Ik vermoed dat het kwam omdat ik geen aansprekende nieuwe artiesten meer tegenkwam en uitgekeken was geraakt op de mij bekende namen, wiens repertoire ik inmiddels te goed kende.

Pas in 1998 veranderde het in één klap toen ik een prachtig Nederlandstalig lied op de radio hoorde. Liefs uit Londen van Bløf maakte zoveel indruk op me dat ik diezelfde dag nog op zoek ging naar de single. Hij bleek nog niet uit en dus heb ik hem gelijk besteld en later die week opgehaald. Mijn eerste cd-single ooit! En eindelijk kon ik weer luisteren naar Nederlandstalige muziek van het niveau waar ik zo van hield. En die muziek is daarna gelukkig niet meer uit mijn leven verdwenen.

Geniet 15 jaar later mee met de Songcatcher van deze prachtige uitvoering van Liefs uit Londen door Bløf (met zanger Paskal Jakobsen, pianist Bas Kennis, basgitarist Peter Slager en drummer Norman Bonink), samen met het Metropole Orkest. De tekst  is van Peter Slager en de muziek van Bas Kennis.

Liefs uit Londen
Van de wereld weet ik niets.
Niets dan wat ik hoor en zie,
niets dan wat ik lees.
Ik ken geen andere landen,
zelfs al ben ik er geweest.
Grote steden ken ik niet,
behalve uit de boeken, behalve van TV.
Ik ken geen andere stad,
dan de stad waarin ik leef.

Zij stuurt me kaarten uit Madrid
en uit Moskou komt een brief.
Met de prachtigste verhalen
en God, wat is ze lief.
Gisteren uit Lissabon
ik mis je en een zoen.
Vandaag uit Praag een kattebel,
want er is zoveel te doen.
En morgen, als de postbode
mijn huis weer heeft gevonden,
dan stort ze mijn hart vol
met al het liefs uit Londen.

Van de wereld weet ik niets.
Niets dan wat ik hoor en zie,
niets dan wat ik voel.
Ik leef van dag tot dag,
zonder vrees en zonder doel.
Verre landen ken ik niet,
behalve uit mijn atlas,
en die droom ik elke nacht.
Maar ik droom alleen de landen,
waar ze ooit aan me dacht.

Als een mooi en groot geloof,
aan de muur van mijn gedachten,
hangt een wereldkaart te wachten,
tot ze terugkomt.
Met haar reizen in mijn hoofd,
steek ik vlaggen in de aarde,
dezelfde kleur, dezelfde waarde.

Zij stuurt me kaarten uit Madrid
en uit Moskou komt een brief.
Met de prachtigste verhalen
en God, wat is ze lief.
Gisteren uit Lissabon
ik mis je en een zoen.
Vandaag uit Praag een kattebel,
want er is zoveel te doen.
En morgen, als de postbode
mijn huis weer heeft gevonden,
dan stort ze mijn hart vol
met al het liefs uit Londen.