Posts Tagged ‘Nederlandstalig’


06.05.2018

Gé Reinders – Blaosmuziek

Een prachtig lied vind ik Blaosmuziek van de Limburgse singer/songwriter Gé Reinders. Hij speelt het hier samen met het Metropole Orkest tijdens het Gala van het Nederlandse lied in 2000. Het komt van zijn album D’n Haof uit 1999.

In het nummer geeft Reinders een beeld van een klein Limburgs dorpje op zondagochtend met een kerk, twee cafés, en met muziek van de fanfare. Daarnaast legt hij uit welke muziekinstrumenten een fanfare gebruikt en komen ze geleidelijk aan tot leven, met hun toeters en bellen.

Blaosmuziek
Ich had al twee maedjes gezeen,
mit achter op allebei unne saxofoon.
Witte bloes, blauw boks,
mit gael bieze en pas gepoetste sjoon.
Nog boete ’t dörp heurde ich
’t geretteketet van ’n trompet.
Genog gewanjeld, hiej drinke veur os get.
In de eerste sjtraot rook ’t van wiet weg,
en ich dacht verrek,
hiej trek nag emus sondigse soep.
Det leeg geträöt van die trombones
trokke os nao veure euver de sjtoep.
Biej de kerk waare natuurlik weer
twee cafe’s aan ’n plein.
En sjpeelde ’n fanfaar heel fijn.

Blaosmuziek op eine sjone zondigmorge.
Blaosmuziek bleust mich ómver.
Mit toeters en bellen ’n verhaol vertelle.
Zondigmorge blaosmuziek, blaos mich riek.

Gaef mich eine bloasbas
veur ’t sjtevig fundament.
Gaef mich sjuve en saxe
veur de moere van dees muziektent.
’t Vergulde kaopere daak
waert door de bugels en trompette gemaak.
En dan heurs se

Blaosmuziek op eine sjone zondigmiddeg.
Blaosmuziek bleust mich omver.
Mit toeters en belle ’n sjoon verhaol vertelle.
Zondigmorge blaosmuziek, blaos mich riek.

Gaef mich blaosmuziek op eine sjone zondigmorge.
Blaosmuziek bleust mich bleust mich nao hoes.
Mit toeters en belle ’n pracht verhaol vertelle.
Zondigmorge blaosmuziek, blaos mich riek.

11.03.2018

Paskal Jakobsen – Open einde

Eén van de beste zangers van Nederland is wat mij betreft Paskal Jakobsen, die je vooral kent van Bløf . Hij raakt me regelmatig door de bijzondere covers die hij zingt, zoals hier acapella een prachtig intense versie van het lied Open einde (1986) van Rob de Nijs.

Het lied gaat over het missen van een geliefd iemand die overleden is. “Want ik hou zo van jou! Afscheid nam ik niet. En het einde blijft nu open, zoals jij het achter liet.”

De muziek komt van het lied Shoot Down The Moon (1985) van Elton John & Bernie Taupin en de tekst is van de toenmalige vrouw van de Nijs, Belinda Meuldijk.

Open einde
Het verleden is verboden,
ik wou dat het verdween.
Maar ik zie ons samen lopen
en we wisten niet waarheen.

Nog raak ik je aan,
maar de afstand wordt al groot.
Nee, ik heb niet geleerd
te leven met jouw dood.

Want ik hou zo van jou.
Misschien is het niet waar.
Draait opeens die deur weer open,
en natuurlijk sta jij daar.

Want ik hou zo van jou!
Afscheid nam ik niet.
En het einde blijft nu open,
zoals jij het achterliet.

Ik droom je dicht bij mij.
Ik hou je zo goed vast.
Heb ik je vaak genoeg gezegd dat,
er niet één zo bij mij past.

En ze zeggen dat het went,
maar niemand zegt wanneer.
Dus ik leef met de dag
en jij sterft telkens weer.

Want ik hou zo van jou!
Misschien is het niet waar.
Dwaait opeens die deur weer open,
en natuurlijk sta jij daar.

Want ik hou zo van jou!
Afscheid nam ik niet.
En het einde blijft nu open,
zoals jij het achter liet.

Want ik hou zo van jou …

19.11.2017

Herman van Veen – Wie heeft de zon uit jouw gezicht gehaald?

Ik vond een ontroerend lied van Herman van Veen dat ik nog niet kende. Wie heeft de zon uit jouw gezicht gehaald? staat als Wie op het album Signalen uit 1984. Het is een cover van Le craie dans l’encrier (Krijt in de inktpot), dat geschreven werd door de Franse violiste, componiste en zangeres Catherine Lara en tekstschrijver Daniel Boublil. Het is het titelnummer van Lara’s derde album uit 1974, dat je hier kunt horen. En hier hoor en zie je een live-versie uit 2012, toen ze inmiddels 67 was.

Het Franse lied werd van een geheel nieuwe tekst voorzien door Liselore Gerritsen en komt van haar album Oktoberkind uit 1982. De tekst doet erg denken aan een ander lied op deze plaat, namelijk Als ze als kindDe tekst van dat lied wil ik je niet onthouden, want het past helemaal in dezelfde sfeer van een moeilijke en ongelukkige jeugd, met grote en vaak traumatische gevolgen. Je vindt de tekst helemaal onderaan dit bericht.

Ik heb zelf mogen ervaren dat Herman van Veen heel goed contact kon maken met kinderen. Hij had veel oog voor gekwetste kinderen en buitenbeentjes en dat terwijl hij zelf regelmatig sprak over zijn eigen gelukkige jeugd in Utrecht en zijn geliefde ouders. Hij gunde dat blijkbaar anderen ook en maakte mijn leven in ieder geval voor een korte periode wat zonniger. Herman gaf me uitzicht op beter, waar ik veel aan heb gehad tot de dag van nu.

Wie heeft de zon uit jouw gezicht gehaald?
Wie heeft de zon uit jouw gezicht gehaald?
Wie heeft het licht in jou gedoofd?
Wie heeft je rooie wangen bleek gemaakt?
Wie joeg de dromen uit je hoofd?
Wie brak jouw kleine hart,
kleurde je ogen zwart?
Wie is niet nagekomen wat hij heeft beloofd?

Wie heeft het lachen in jouw keel gesmoord?
Heeft je vuisten zo gebald?
Wie heeft dat onbevangen kind vermoord,
dat altijd opstaat als het valt?
Wie boog jouw rechte rug?
Trapte je speelgoed stuk?
Wie brak jouw vleugels
in de vreugde van een vlucht?

Wie is er zo aan jou voorbij gegaan?
Wie verraadt hier jouw geloof?
Wie hield zich voor het kraaien van de haan,
na de derde keer nog doof?
Wie is het die vergat,
dat jij de toekomst had?
Wie heeft jou net als ik
te weinig lief gehad?

Wie heeft jou net als ik
te weinig lief gehad?

Als ze als kind – Liselore Gerritsen (1982)
Als ze als kind niet altijd zo stil had hoeven zijn,
had ze vandaag misschien het hoogste lied gezongen.
Als ze als kind niet altijd zo alleen was geweest,
had ze vandaag misschien allang iemand gevonden

Als ze als kind niet altijd zo bang had hoeven zijn
had ze vandaag misschien van iemand durven houden.
Als ze als kind niet altijd zo’n puinhoop had gezien,
had ze vandaag misschien kastelen kunnen bouwen

Als ze als kind de warmte van de zomer had gekend,
was ze die warmte in haar winter nooit verloren.
Als ze als kind de warmte van een nest had gekend,
had het haar hele leven lang niet zo gevroren.

Als ze als kind niet al zo oud had hoeven zijn,
had ze vandaag nog een kinderlied gezongen.
Als ze als kind gewoon een kind had kunnen zijn,
was ze vandaag als een kind opnieuw begonnen.

10.09.2017

Daniël Lohues – Als de liefde mar blef winnen

Eén van de mooiste Nederlandstalige liederen is Als de liefde mar blef winnen van de Drentse singer/songwriter Daniël Lohues. Het grijpt duidelijk terug op het werk van Jules de Corte (1924-1996), ook met het citaat uit Bach (Prelude in E groot). Het lied komt van zijn album Allennig II (2008) en was één van mijn beste songs van 2011.

Het nummer is volgens Frank Boeijen het beste Nederlandse lied, en staat bij hem boven 5 uur van Ramses Shaffy, Liefde van later van Herman van Veen, Tegen de tijd van Huub van der Lubbe en Je veux l’amour van Raymond van ’t Groenewoud. Hij vind het een toepasselijk lied in deze barre tijden. Hier hoor je zijn bijzondere versie van Als de liefde.

Als de liefde mar blef winnen
Zolang de oostenwind blef weijen,
zullen de blaadern blieben vallen.
Zolang de boer zal blieben zeijen,
zal de meulen blieben dreijen.
Zolang de zunne mar blef schienen,
kommen bloemen uut de knop.
En as de kippen blieben leggen,
kommen der kuukens uut de dop.

Zolang het vuur zal blieben branden,
schieten vonken naor de sterren.
Zolang de zee rolt op de stranden,
en der wark komp uut de handen.
Zolang de kinder blieben zingen,
en alles giet zoals het moet.
En as de liefde mar blef winnen,
komp ‘t allemaol wel goed.

Zolang de lente maar blef kommen,
en dan de zomer en dan de herfst.
En as de winter maar blef dromen,
van neije blaadern aan de bomen.
Zolang de maon gewoon blef zörgen,
veur zilv’ren licht en eb en vloed.
En as de liefde mar blef winnen.
komp ‘t allemaol wel goed.

04.06.2017

Theo Nijland – Laat maar

Eén van de allermooiste Nederlandstalige liederen die ik ken is Laat maar van Theo Nijland, met een prachtige tekst, melodie en sfeer die perfect bij elkaar passen. Het lied komt van zijn album Jij uit 2001, waar nog meer schitterende nummers op staan, zoals De pijn is weg en Wassenaar. Als je van Nederlandstalig houdt, dan zou ik daar zeker een keer naar gaan luisteren.

Deze uitvoering komt uit een optreden van de Bende van Vier, een groep die bestond uit Jeroen van Merwijk, Theo Nijland, Maarten van Roozendaal (1962-2013) en Kees Torn. Alle vier winnaars van de Annie MG Schmidt-prijs voor het beste theaterlied. Het doel van het gezamenlijke optreden was het promoten van het betere Nederlandstalige lied, dat niet of nauwelijks op tv wordt uitgezonden in tegenstelling tot voorstellingen van cabaretiers waarbij de tekst en de grappen centraal staan. Het bleef bij een eenmalig optreden in de Kleine Komedie in 2008, die uitgezonden werd door de VARA en nog steeds te koop is op dvd.

Laat maar
Ik ging naar je toe met lood in mijn schoenen,
ging ik naar je toe en ik keek je aan.
Ik wilde het zeggen, ik moest ‘t je zeggen,
maar toen ben ik opeens weer naar huis teruggegaan.
Omdat ik had nagedacht, en mijn verstand zei, dat ik
wie weet misschien wel voor schut zou hebben gestaan.
Want stel dat ik wel van jou hou, maar jij niet van mij.
Laat maar, laat maar, laat maar.

Ik ging naar je terug met knikkende knieën,
ging ik naar je terug, ik heb ’t gedaan.
Maar wat ik je moest zeggen, zei ik maar zo’n beetje,
het was eigenlijk amper te verstaan.
Omdat ik had nagedacht, en mijn verstand zei,
dat ik de tijd er eerst maar es overheen moest laten gaan.
Zoals golven over het zand, zoals een nachtvorst over het land.
Laat maar, laat maar, laat maar.

Maar toen opeens waren de rapen gaar.
Ik moest naar je terug en toen stond ik daar,
met chardonnay en zalmtartaar, want ja ik dacht
dan maak ik het eerst een beetje gezellig!
En je keek me aan en je gaf me je hand,
en die hand die zette m’n hele lichaam in brand.
“Weet je, ik moet je wat zeggen”, zei ik maar zo’n beetje.
Wat jij toen al niet meer verstond, want jij riep,
dat jij meer van me hield dan de vrouw
van de sultan van Bagdad van de sultan van Bagdad.
En je kuste me vol op mijn mond en de wereld werd plat.

Ik ga naar je toe met lood in mijn schoenen,
ga ik naar je toe, dan is ‘t maar gedaan.
Ik ga het je zeggen, ik ga het je zeggen,
of zal ik maar weer naar huis …
Want stel dat ik wel van jou hou, maar jij niet van mij.
Laat maar, laat maar, laat maar.