Posts Tagged ‘Joni Mitchell’


22.01.2017

Good Harvest – Woodstock

Een goed begin van het nieuwe jaar met een prachtige meerstemmige versie van Woodstock van Joni Mitchell door het Zweedse duo Good Harvest, dat bestaat uit Hanna Enlöf & Ylva Eriksson. Ze zijn sterk beïnvloed door de muziek van Simon & Garfunkel, Nick Drake en Gillian Welch.

Het verhaal achter het lied, dat Joni Mitchell niet naar het Woodstock Festival in 1969 ging op advies van haar manager en dat ze tranen met tuiten huilde toen Graham Nash, David Crosby en John Sebastian met enthousiaste verhalen kwamen, vertelde ik eerder op mijn blog bij de cover van het lied door de groep Skylark. Je kunt het hier lezen.

Woodstock
I came upon a child of God,
he was walking along the road.
And I asked him, where are you going,
and this he told me.
He said, I’m going on down to Yasgur’s farm,
I’m gonna join in a rock and roll band.
I’m gonna camp out on the land,
and set my soul free.

We are stardust, we are golden.
And we got to get ourselves
back to the garden.

Can I walk beside you,
I have come here to lose the smog.
And I feel to be a cog in something turning.
And maybe it’s the time of year,
or maybe it’s the time of man.
I don’t know who I am,
but life is for learning.

We are stardust, we are golden.
And we’ve got to get ourselves,
back to the garden.

By the time we got to Woodstock,
we were half a million strong.
Everywhere there was song and celebration.
And I dreamed I saw the bumbirds
riding shotgun in the sky.
And they were turning into butterflies,
above our nation.

We are stardust, billion year old carbon.
We are golden, caught in the devil’s bargain.

We are stardust, billion year old carbon.
We are golden.

And we’ve got to get ourselves,
back to the garden.

02.03.2014

Graham Nash – Simple Man

Bij een afterparty na een concert van The Hollies in Ottawa (Canada) in 1967, zag Graham Nash een mooie blonde vrouw alleen in een hoekje zitten. Hij ging naar haar toe om zichzelf voor te stellen. “I know who you are”, zei ze, “That’s why I’m here.” Deze schoonheid was Joni Mitchell en Nash was gelijk verkocht: “She was the whole package: a lovely, sylphlike woman with a natural blush, like windburn, and an elusive quality that seemed lit from within.” Ze nam hem mee naar haar hotelkamer en overrompelde hem totaal door, zichzelf begeleidend op de gitaar, 15 prachtige songs ten gehore te brengen. Zulke muziek had hij nog nooit gehoord. Het werd een magische nacht.

Twee jaar later ontmoette hij deze bijzondere vrouw weer bij een feest van David Crosby. Ze nam hem bij de arm en zei, “Come to my house and I’ll take care of you.” Haar huis in Laurel Canyon (Los Angeles) bleek heel bijzonder, “built in the 1930s by a black jazz musician: knotty pine, creaky wooden floors, a couple of cabinets full of beautifully coloured glass objects and Joan’s artwork leaning discreetly here and there.” Op een grijze dag in het voorjaar bracht Mitchell een vaas mee naar huis en zette er bloemen in uit de tuin, terwijl Nash de haard aanstak en zo beleefden ze samen een bijzonder huiselijk moment. Een heel gewoon moment in een leven en een relatie dat verder verre van gewoon was. Dezelfde dag schreef Nash het prachtige Our House (1970): “I’ll light the fire, you place the flowers in the vase that you bought today. (…) Our house is a very, very, very fine house, with two cats in the yard, life used to be so hard, now everything is easy ’cause of you.”

Joan (zoals hij haar noemde) en Willy (haar bijnaam voor hem) hadden het goed samen. Zoals je ook kunt merken uit het lied Willy dat Mitchell over “my man” schreef in 1970. Daarin zegt ze: “Willy is my child, he is my father. I would be his lady all my life. He says he’d love to live with me, but for an ancient injury, that has not healed. He said, I feel once again, like I gave my heart too soon. He stood looking thru the lace, at the face on the conquered moon, and counting all the cars going up the hill, and the stars on my window sill. There are still more reasons why I love him: Willy is my joy, he is my sorrow. Now he wants to run away and hide, he says our love cannot be real. He cannot hear the chapel’s pealing silver bells, but you know it’s hard to tell, when you’re in the spell if it’s wrong or if it’s real. But you’re bound to lose. If you let the blues get you scared to feel. And I feel like I’m just being born, like a shiny light breaking in a storm. There are so many reasons why I love him.”

In Juni 1970 ging het mis in hun relatie. Mitchell voelde zich beperkt door Nash en stuurde hem, terwijl ze op reis was in Europa, een telegram dat het einde betekende: “If you hold sand too tightly in your hand, it will run through your fingers. Love, Joan.” Allebei waren ze er verdrietig over. Zij schreef over haar gevoelens op haar album Blue (1971), zoals in My Old Man: “But when he’s gone, me and them lonesome blues collide. The bed’s too big, the frying pan’s too wide.” En ook het schitterende River (1971)  gaat over de bruik: “I made my baby cry. He tried hard to help me, you know he put me at ease. He loved me so naughty he made me weak in the knees. I wish I had a river I could skate away on. I’m so hard to handle. I’m selfish and I’m sad. Now I’ve gone and lost the best baby that I’ve ever had.”

Nash schreef zijn gebroken hart (de “break up blues” zoals hij zelf zei) van zich af met liederen voor zijn allereerste solo-album Songs For Beginners (1971), met daarop het schitterende Simple Man. Toen het lied eindelijk helemaal klaar was, wilde hij het spelen bij de openingsavond van een serie optredens van Crosby, Stills, Nash & Young. Vlak van te voren hoorde hij dat Mitchell in de zaal zou zitten die avond, helemaal vooraan, en dat gaf zijn performance een bijzondere lading, zeker omdat hij haar sinds de breuk niet meer had gesproken. Met ziel en zaligheid zong hij haar toe, in zijn eentje achter de piano, met de woorden die hij al zo vaak tegen haar had proberen te zeggen, “I just want to hold you, I don’t want to hold you down.” Hou dat in gedachten als je hem hier het lied hoort zingen, tijdens een optreden voor de BBC in September 1970 samen met David Crosby.

Simple Man
I am a simple man
So I sing a simple song
Never been so much in love
And never hurt so bad
At the same time

I am a simple man
And I play a simple tune
Wish that I could see you once again
Across the room
Like the first time

Just want to hold you
Don’t want to hold you down
Hear what you’re saying
And you’re spinning my head around
And I can’t make it alone

The ending of the tale
Is the singing of the song
Make me proud to be your man
Only you can make me strong
Like the last time

Just want to hold you
Don’t want to hold you down
I hear what you’re saying
And you’re spinning my head around
I can’t make it alone

30.10.2011

James Taylor – With A Little Help From My Friends (Beatles cover)

James Taylor was een tiener met een groot muzikaal talent, maar vooral ook met erg veel problemen. Hij vluchtte voor zijn (waarschijnlijk erfelijke) depressie in drugs en alcohol. Ten einde raad regelden zijn ouders eind 1967 een reis naar London voor hem en daar gebeurde het ongelofelijke. De demo tape van zijn songs, die hij op advies van een goede vriend had gestuurd naar de artiestenmanager van Apple, werd zowaar positief ontvangen door Paul McCartney himself. En zo mocht een totaal onbekende, 20-jarige singer-songwriter uit Massachusetts (USA), zijn eerste album opnemen in de studio van zijn favoriete band The Beatles, tussen de opnames door van hun nieuwe plaat The White Album.

In zijn lied Carolina On My Mind zingt James over “a holy host of others standing around me”. Des te knapper is het dat hij in staat was tussen deze heiligen, zijn eigen stijl te behouden, zoals hij meesterlijk laat horen in zijn cover van zijn favoriete Beatle-lied With A Little Help From My Friends, dat hij laat klinken als een James Taylor lied. De opnames voor deze uitvoering komen uit 1970, van een concert voor de BBC (James Taylor Sings James Taylor), wederom in London. (*1)

NOTEN
*1 Bekijk het hele BBC concert hier. De nummers die James speelt zijn: With A Little Help From My Friends – Fire And Rain – Rainy Day Man – Steamroller – Green-sleeves – Highway Song – Carolina In My Mind – Long Ago And Far Away – Sweet Baby James – Riding On A Railroad – You Can Close Your Eyes. James was in het najaar van 1970 weer in London, nu samen met Joni Mitchell. Ze traden ondermeer  op in de Royal Albert Hall. De opnames van haar concert voor de BBC kun je hier bekijken, en is zeer de moeite waard, ook door een aantal onvoltooide versies van nummers die later heel bekend werden.

With A Little Help From My Friends
Now what would you do if I sang out of tune?
Would you stand up and walk out on me?
Lend me your ears and I’ll sing you a song,
Lord I’ll try not to sing out of key.

I get by with a little help from my friends.
Gonna try with the help from my friends.
I get high with the help from my good friends.

What do you do when your love is away?
Does it worry you to be on your one?
How do you feel towards the end of a day?
Are you sad because you’re on your own?

No, I get by with a little help from my friends.
Gonna try with the help from my friends.
I get high with the help from my friends.

Do you need anybody?
Well I must say that I do
need me someone to love.
Could it be anybody?
Wow Lord I just need me
someone to love.
Someone to love.

Do you believe in a love at first sight?
Yes, I’m certain that it happens all the time.
What do you see when you turn out the light?
I can’t tell you but it sure enough must be mine.

Lord I get by with a little help from my friends.
I get high with the help from my friends.
I just may die with a little help from my friends.
I get by with a little help from my friends.
The help from my friends.
Come along now won’t you help me my friends.

23.01.2011

Skylark – Woodstock

Eén van de ongelukkigen die niet bij Woodstock (*1) kon zijn was Joni Mitchell. Het festival was van 15 tot 18 Augustus 1969 en de dag erna had ze een tv-optreden in de Dick Cavett Show. Volgens haar manager was het risico te groot dat ze te laat zou komen en dat zou schadelijk zijn voor haar carrière. Maar ze zou niet veel missen volgens hem, behalve “in een weiland zitten met 500 man”. (*2) En dat bleek met de wijsheid achteraf een flinke misvatting.

Wat het nog erger maakte was dat het op tijd zijn niet nodig bleek, omdat David Crosby, Stephen Stills en Grace Slick met haar groep Jefferson Airplane keurig op tijd bij de show arriveerden na hun succesvolle optreden op Woodstock. Zo horen we David Crosby in de show enthousiast beschrijven wat hij vanuit de helikopter neerkijkend op het festival had gezien: “Het was alsof je een kamp zag van het Macedonische leger op een Griekse heuvel, gecombineerd met de grootste verzameling zigeuners die je ooit zal zien.” (*3) Joni huilde tranen met tuiten, toen ze ook de dagen erna haar vriend Graham Nash, diens maten Crosby & Stills (*4) en John Sebastian vol enthousiasme hoorde vertellen over wat voor bijzonders ze allemaal hadden meegemaakt, terwijl zij in haar hotelkamer in New York naar de tv had moeten kijken. En toen besloot ze er maar een lied over te schrijven (terug te vinden op het album Ladies of the Canyon uit 1970) en er een kunstwerk over te maken. (The Road To Woodstock).(*5)

De meest bekende covers van het lied zijn die van Crosby, Stills & Nash (van het album Déjà Vu) en van Matthews Southern Comfort, die er beide in 1970 een hit mee hadden. Ik kies hier voor de onbekende, maar zeer geslaagde versie uit 1973, van de groep Skylark, die net als Joni uit Canada afkomstig zijn. (*6)

Skylark was in 1971 opgericht door de R&B zangeres B.J. Cook. Haar man, de toetsenist David Foster, was talentvol maar erg verlegen en was net ontslagen uit zijn vorige band omdat hij geen uitstraling zou hebben. Zijn echtgenote was loyaal en vertrok met hem en besloot om zelf een nieuwe band te vormen met andere talentvolle Canadese artiesten. Hoogtepunt voor de groep was het optreden in de tv-show Midnight Special in 1973, met hun hit Wildflower  uit het jaar daarvoor en deze uitstekende cover van Woodstock. Let daarbij vooral op de bijzondere samenzang in de laatste minuut, met de falsetstemmen van de twee andere lead-zangers van de groep, Donny Gerrard (*7) en Carl Graves (*8). De andere muzikanten zijn: Allan Mix (gitaar), Steven Pugsley (bas) en Brian Hilton (drums). De groep bracht twee albums uit, maar toen het tweede geen succes werd, zijn ze in 1974 uit elkaar gegaan. David Foster heeft zijn schroom later van zich afgeworpen en werd vanaf begin jaren 80 buitengewoon succesvol als producer en componist. (*9)

NOTEN 
*1 Op Woodstock traden ondermeer de volgende artiesten op. Dag 1: Joan Baez, Arlo Guthrie Tim Hardin, Richie Havens, Melanie, Ravi Shankar. Dag 2: Canned Heat, Creedence Clearwater Revival, Grateful Dead, Incredible String Band, Janis Joplin, Jefferson Airplane, Santana, John Sebastian, Sly & The Family Stone, The Who. En dag 3: The Band, Blood Sweat & Tears, Joe Cocker, Crosby Stills & Nash, Jimi Hendrix, Ten Years After.

*2 Eerlijk gezegd valt de manager niet alles te verwijten, want wat ook meespeelde in haar keuze, was Joni’s eigen gevoel dat ze niet goed tot haar recht kwam bij grootschalige concerten. Zo zien we haar tijdens het Festival op het Britse eiland Wight in 1970 het publiek terechtwijzen (“give us some respect”).

*3 Kijk naar de uitleg van Joni en de binnenkomst van Stills & Crosby bij de Dick Cavett Show van 19 augustus, de dag na Woodstock. De complete show, met de optredens van Joni, Jefferson Airplane en Stephen Stills (met 4+20) kun je hier zien, en bestaat totaal uit vijf delen.

*4 Joni had de twee allereerste live-optredens van Crosby, Stills & Nash bijgewoond en nu net het meest bijzondere gemist. De mannen zelf waren “scared shitless” geweest voor hun optreden op Woodstock, omdat ze nog nauwelijks met hun repertoire hadden opgetreden.

*5 De eerste live uitvoering van Woodstock door Joni was tijdens het Big Sur Folk Festival in Californië in September 1969.

*6 Joni Mitchell bracht de eerste jaren van haar leven (1943-1965) door in Canada als Joni Anderson. Eind 1964 bleek ze zwanger van haar ex-vriend van de Kunstacademie, die plots naar Californië was vertrokken. Om veel gedoe voor te zijn trouwde ze met folkzanger Chuck Mitchell en stond na de geboorte haar kind (Kelly Dale Anderson) af voor adoptie. Een paar maanden later vertrok ze definitief naar de VS. Uiteindelijk vind het kind in 1997, na een lange zoektocht, haar moeder terug. Een artikel over dit bijzondere verhaal kun je hier lezen.

*7 Donny Gerrard werd vooral bekend als achtergrondzanger bij ondermeer Ray Charles, Cher, Neil Diamond, Elton John, Bette Midler, Dolly Parton, Bruce Springsteen en Bobby Womack.

*8 Carl Graves had in 1974 een R&B hit met Baby Hang Up The Phone. Mijn favorieten van zijn enige album uit 1975 zijn Heart Be Still en Be Tender With My Love.

*9 In 1985 noemde het tijdschrift Rolling Stone David Foster “de meester van de bombastische pop kitsch”. Hij produceerde succes albums als Unforgettable (Natalie Cole) en Can’t Slow Down (Lionel Richie) en schreef hits voor Earth, Wind & Fire (After The Love Has Gone), Chicago (Hard To Say I’m Sorry), Whitney Houston (I Will Always Love You) en Toni Braxton (Un-break My Heart). Daarnaast was hij de ontdekker van Michael Bublé, Celine Dion en Josh Groban en componeerde hij filmmuziek (St Elmo’s Fire, The Secret of My Success en The Bodyguard). Vlak voor zijn doorbraak scheidde hij van BJ Cook, met wie hij eerder een dochter kreeg, Amy Foster, die inmiddels zelf doorgebroken is als tekstschrijver voor o.a. Michael Bublé (Everything). In het filmpje uit 1973 van Skylark kun je zien dat BJ hoogzwanger van haar is. Met BJ zelf is het een stuk minder goed afgelopen. Ze verdiende een aantal jaren nog wat als tekstschrijver van o.a. Let Me Go Love, die ze samen schreef met Michael McDonald voor Nicolette Larson (van het album In The Nick of Time uit 1979). Maar uiteindelijk raakte ze aan lager wal en werd ze zwaar depressief. Gelukkig herstelde ze daarvan en in 2007 werd ze geëerd als pionier van de Canadese popmuziek, doordat men de nieuwe studio van de Victoria High School naar haar vernoemde: de BJ Cook Educational Recording Institute.

Woodstock 
I came upon a child of God,
who was walking along the road.
I asked him tell me where are you going,
and this he told me.
He said, I’m going on down to Yasgur’s farm,

I’m gonna join in a rock ‘n’ roll band.
I’m gonna camp out in the land,
and set my soul free.

We are stardust, we are golden.
We are billion year old carbon. (hier onverstaanbaar)
And we got to get ourselves,
back to the garden.

And now can I walk beside you,
I have come here to lose the smog.
And I feel to be a cog in something that’s turning.
Hey now, maybe it’s the time of year,
or maybe it’s the time of man.
But I don’t know who I am,
but life is for learning.

We are stardust, we are golden.
We are billion year old carbon.
(hier onverstaanbaar) 
And we’ve got to get ourselves,
back to the garden.

By the time we got to Woodstock,
we were half a million strong.
Everywhere was a song and a celebration.
I dreamed I saw the jetplanes
riding shotgun in the sky.
Turning into butterflies,
across the nation.