Posts Tagged ‘James Taylor’


26.10.2014

James Taylor & Carly Simon – Mockingbird

James Taylor en Carly Simon gaan helemaal los in het nummer Mockingbird, tijdens de No Nukes concerten in 1979. Het lied werd geschreven door Inez & Charlie Fox in 1963 en is gebaseerd op het slaaplied Hush Little Baby. (Hush little baby don’t say a word. Mama’s gonna buy you a mockingbird.)

Fantastisch om het stel zo samen te zien genieten en dansen. En heel bijzonder ook om Carly Simon zo losjes te zien optreden, terwijl ze in die tijd enorm veel last had van plankenkoorts, waardoor ze maar zeer zelden live te zien was.

Mockingbird
Mocking bird yeah.
Everybody have you heard,
he’s gonna buy me a mockingbird.
And if that mockingbird don’t sing,
he’s gonna buy me a diamond ring.
And if that diamond ring won’t shine,
he’s gonna surely break this heart of mine.
And that’s why I keep on tellin’ everybody.

Hear me now and understand.
He’s gonna find me some piece of mind.
And if that piece of mind won’t stay,
I’m gonna find myself a better way.
And if that better way ain’t so,
I’ll ride with the tide and go with the flow.
And that’s why I keep on tellin’ everybody.

Everybody have you heard,
she’s gonna buy me a mockingbird.
If that mockingbird don’t sing,
she’s gonna buy me a diamond ring.
And if that diamond ring won’t shine,
gonna surely break this heart of mine.
And that’s the reason why I keep on tellin’ everybody.

Listen now and understand,
she’s gonna find me some piece of mind.
If that piece of mind won’t stay,
I’m gonna get myself a better way.
I might rise above, I might go below.
Ride with the tide and go with the flow.
And that’s the reason why I keep on shouting in your ear.
Mockingbird.

27.04.2014

James Taylor – You’ve Got A Friend

Mijn 100e artikel op deze blog gaat net als de eerste over mijn grote muziekliefde James Taylor. Deze keer over het lied dat mijn leven veranderde, You’ve Got A Friend. Ik hoorde het voor het eerst in de zomer van 1971, toen ik de tjalk van mijn oom Kees aan de buitenkant aan het schoonmaken was op de Vecht bij Loenen. Ik herinner het me nog heel goed. Ik zat in een klein bootje met een emmer voor me en een spons in mijn hand. En toen weerklonk ineens het lied over de radio, en ik moest erbij gaan zitten want ik stond ineens te trillen op mijn benen. Zoiets had ik nog nooit gehoord. Een stem die me heel diep raakte en muziek die een totaal nieuwe wereld voor me opende, zowel emotioneel als muzikaal. 

Ik ben daarna zo snel als ik kon naar de platenzaak gerend en kocht het album Mud Slide Slim And The Blue Horizon, waar het nummer op stond. Ik draaide het onophoudelijk. En al snel ontdekte ik ook Carole King en haar schitterende album Tapestry. Zij had You’ve Got A Friend immers geschreven en het lied zelf aan hem geschonken, zodat hij het tegelijkertijd met haar zelf kon uitbrengen op de plaat. Achteraf een zeer genereus geschenk, want hij werd er onmiddellijk een ster door. Zij gaf het hem omdat het lied hem zo diep had geraakt, gezien zijn aanleg tot depressie, en omdat het hun bijzondere vriendschap leek te verwoorden. Taylor op zijn beurt had King enorm gesteund bij het omgaan met haar plankenkoorts. Het gezamenlijk touren en optreden gaf haar de kans om als anonieme pianiste geleidelijk aan stappen te maken om haar angsten te overwinnen.

Naast James Taylor & Carole King, volgde ik al snel ook alle muzikanten en zangers & zangeressen die met hen meespeelden, zoals Joni Mitchell, Carly Simon, David Crosby, Graham Nash en Linda Ronstadt. En zo ontwikkelde ik langzamerhand mijn eigen muzieksmaak. Tegelijkertijd stimuleerde het mijn eigen zang & pianospel. Ik kocht de muziekboeken van Mud Slide Slim en Tapestry en zong al snel Taylor & King songs, mezelf begeleidend op de piano. Ook had ik een beste vriendin, Aleid de Jong, die mijn liefde voor James Taylor en Carole King deelde en met wie ik eindeloos de albums draaide. Als er een nieuw album uitkwam, dan zochten we elkaar op en stond de plaat de hele dag op. We bespraken hem samen en al snel kenden we alle teksten uit ons hoofd.

En tot mijn eigen verbazing ken ik die teksten nog steeds, zoals een aantal jaren geleden bleek, toen ik in de VS een bevriende gitarist verraste, door zelfs de meest obscure James Taylor songs te kunnen zingen die hij kon bedenken. Toen mijn grote favoriet zelf eindelijk naar Nederland kwam en een concert gaf in Carré, waren Aleid en ik daar natuurlijk bij en we genoten enorm.

De live opname komt van een BBC concert van James Taylor uit 1971 samen met Carole King en haar band Jo Mama. In dit nummer spelen mee Lee Sklar op bas en Russ Kunkel op drums.

Ik stel het op prijs als je dit jubileum van de Songcatcher, met het 100e artikel, met me mee viert en me laat weten welk lied jouw leven veranderde.

You’ve got a friend
When you’re down and troubled,
and you need some love and care.
And nothing, oh nothing is going right.
Close your eyes and think of me,
and soon I will be there,
to brighten up even your darkest night.

You just call out my name.
And you know, wherever I am,
I’ll come running,
to see you again.
Winter, spring, summer or fall,
all you’ve got to do is call,
and I’ll be there, yeah yeah yeah.
You’ve got a friend

If the sky above you,
should grow dark and full of clouds.
And that old north wind should begin to blow.
Keep your head together,
and call my name out loud now baby.
Soon I’ll be knocking upon your door.

You just call out my name,
and you know, wherever I am,
I’ll come running,
to see you again.
Winter, spring, summer or fall,
now all you’ve got to do is call on me,
and I’ll be there, yeah yeah yeah.

Tell me ain’t it good to know,
that you’ve got a friend,.
when people can be so cold.
They’ll hurt you, yes and desert you.
They’ll take your soul if you let them,
but don’t you let them.

You just call out my name,
and you know, lord wherever I am,
I’ll come running, running, yeah yeah yeah,
to see you again.
Winter, spring, summer or fall,
now all you’ve got to do is call,
and I’ll be there, yeah yeah yeah.

You’ve got a friend.
You’ve got a friend.
Ain’t it good to know,
that you’ve got a friend.
Ain’t it good to know.
Yeah, yeah, yeah.
You’ve got a friend.

16.12.2012

Carly Simon – Happy Birthday

Als groot fan van James Taylor kwam ook Carly Simon bij me in beeld, omdat James in zijn hoogtijdagen meespeelde op haar albums. Haar songs en de manier waarop ze die zong raakte me en nu ik wat meer van haar persoonlijke verhaal weet snap ik ook beter hoe dat kwam. Dus pak een stoel en ga erbij zitten, want ik ga het hier aan je vertellen.

Carly was naast Linda Ronstadt (*1) en Rita Coolidge (*2) één van de meest sexy en begeerde zangeressen van de jaren 70. Ze had kortstondige relaties met beroemdheden als Cat Stevens (*3), Warren Beatty, Mick Jagger, Jack Nicholson en Kris Kristofferson (*4). En ze was niet alleen mooi en sexy, maar ook een bijzondere singer/songwriter die grote muzikale successen had, met een nummer 1 hit als You’re So Vain (1972) dat gaat over een aantal van die mannen gecombineerd. En daarnaast was er ook nog het romantische sprookjeshuwelijk met James Taylor. Alles leek rozengeur en maneschijn, maar in werkelijkheid was het tegelijkertijd een tranendal vol ellende en tegenslag, waarin ze veel te overwinnen had. (*5)

Het gezin waar Carly in opgroeide was welgesteld maar ook nogal disfunctioneel. Vader was de oprichter en eigenaar van de bekende uitgeverij Simon & Schuster. Eigenlijk had hij pianist willen worden, maar dat mocht niet van zijn autoritaire vader. Tijdens haar jeugd kreeg hij steeds meer last van  depressies en onduidelijke fysieke klachten. Haar oudere zussen waren zijn favorieten, terwijl het Carly maar niet lukte om bij hem in beeld te komen. De spanningen thuis werden nog groter toen haar moeder een affaire begon met een meer dan 20 jaar jongere man die bij hen inwoonde, zogenaamd als oppas voor de kinderen. Carly leed onder de situatie en werd steeds onzekerder. Tot overmaat van ramp werd ze ook nog eens misbruikt door een oudere jongen toen ze 7 jaar oud was. Vanaf haar 5e begon ze te stotteren (*6) en dat groeide vanaf haar 8e uit tot een enorme faalangst om te spreken in het openbaar.

Zoals bij veel stotteraars (zoals Bill Withers en Miss Montreal) bleek zingen haar redding. Omdat ze geleidelijk aan steeds meer behandeld werd als een gehandicapt kind, bedacht haar moeder op haar 10e ineens dat Carly niet stotterde als ze zong. Dus zei ze tegen haar, “zeg het niet, maar zing het tegen me!” En dat werkte wonderwel, terwijl daardoor ook haar wonderbaarlijke zangtalent zich openbaarde. Toch bleef op den duur het stotteren en de faalangst (om te gaan stotteren) haar achtervolgen, want optreden in het openbaar bleef haar zwakke punt. Die enorme plankenkoorts leidde er uiteindelijk toe dat ze in een zangcarrière van 35 jaar maar in totaal 64 concerten heeft gegeven.

Haar huwelijk met James Taylor (*7) was ook geen sprookje, omdat hij regelmatig depressief was en bovendien zwaar verslaafd aan alcohol en heroïne. Ook was hij veel de hort op voor optredens, waardoor zij alleen voor de kinderen moest zorgen. Ze schreef er het prachtig lied Fairweather Father (1976) over en hij het ontroerende Daddy’s All Gone (1976). Hun zoon Ben had als kind veel gezondheidsproblemen (met name koortsaanvallen), maar volgens James en veel anderen hoefde Carly daar niet zo paniekerig over te doen. Maar uiteindelijk bleek haar voorgevoel te kloppen en werd ontdekt dat een deel van Ben’s nieren niet goed werkte. Tijdens de zware operatie die volgde was James weer meer afwezig dan aanwezig en dat was voor Carly de laatste druppel. Ze stelde hem een ultimatum dat hij voortaan meer thuis moest zijn voor haar en de kinderen. Zijn antwoord was duidelijk, want het album wat hij op dat moment aan het maken was kreeg de titel Dad Loves His Work (1981). Na de scheiding had Carly veel moeite om zich van hem los te maken, zo sterk was haar gevoel voor hem, en lang hoopte ze dat hij terug zou keren. Wat het vooral pijnlijk maakte was dat James na de scheiding met een nieuwe vrouw ineens in staat bleek om definitief af te kicken van drugs en alcohol.

Volgens haar zoon Ben is Carly een vrouw “die haar zenuwgestel als veren aan de buitenkant van haar lichaam draagt”. Een zeer gevoelige vrouw dus, en dat hoor je ook terug in de songs die ze in de loop der jaren geschreven heeft. Ze zingt open en eerlijk over wat haar overkomen is in het leven, over de tegenslag die ze heeft moeten verwerken, over haar gevoelens, en ze stelt zich daarbij kwetsbaar op. Nu snap ik ook eindelijk waarom haar teksten en de intense manier waarop ze haar songs zingt me zo diep raken. Zo heb ik heel wat gehuild om haar album Torch (1982), een ultiem uit-elkaar-cover-album dat net uitkwam toen mijn relatie van vijf jaar verbroken was. Net als voor mij was muziek voor haar blijkbaar ook een manier om haar verdriet te verwerken. Vooral I’ll Be Around en Not A Day Goes By heb ik toen veel gedraaid en menig traan bij geplengd. Het inspireerde me om mijn eigen uit-elkaar liedjes te schrijven en samen met een paar vrienden te starten met een musical over het onderwerp. Maar daar kwam uiteindelijk niets van, omdat op een gegeven moment het verdriet weer voorbij was. Zo zie je maar weer hoe belangrijk muziek en zingen kan zijn in een mensenleven of  je nou Songcatcher bent of een beroemdheid als Carly Simon. Haar muzikaliteit, het zingen en songs schrijven was haar redding. Nu ik haar persoonlijke verhaal ken, heb ik grote bewondering gekregen voor haar wilskracht en luister ik met andere oren naar haar songs.

Ik wil je na dit verhaal niet laten zitten met een somber of verdrietig gevoel, en daarom het ik gekozen voor Carly’s lichtvoetige lied Happy Birthday van het album Have You Seen My Lately (1990) dat ze in 1991 live uitvoerde.

NOTEN
*1 De Songcatcher schreef hier al eerder over Linda Ronstadt.
*2 Rita Coolidge werd bekend als Delta Lady en inspireerde een verliefde Leon Russell om een lied over haar te schrijven met die titel, dat bekend werd in de versie van Joe Cocker in 1969. Toen ze hem verliet voor Kris Kristofferson schreef Russell het prachtige A Song For You (1970) in de hoop haar terug te krijgen, maar dat mocht niet baten. Coolidge liet meer gebroken harten achter zich, want het gerucht gaat dat het uiteenvallen van Crosby, Stills & Nash in 1970 werd veroorzaakt doordat ze Stephen Stills verliet voor Graham Nash.
*3 Carly Simon en Cat Stevens hadden een relatie in 1969 en 1970. Haar eerste grote optreden was als zijn voorprogramma in de befaamde nachtclub The Troubadour in Los Angeles in 1971. Cat schreef over haar het prachtige Sweet Scarlet, terwijl Carly twee songs over hem schreef. Anticipation (1971) gaat over de spanning van het wachten totdat hij haar op komt halen voor hun eerste date, terwijl Legend In Your Own Time (1971) gaat over een ster die als hij weer alleen naar huis gaat ineens weer een gewone kleine jongen is.
*4 Kristofferson schreef I’ve Got To Have You voor haar. Carly zong het op haar tweede album Anticipation (1971). Hier zingt hij het zelf in een duet met Rita Coolidge op zijn album Breakaway (1974). 
*5 Veel informatie over het leven van Carly Simon en ook dat van Carole King en Joni Mitchell vind je op deze site.  Hierop staan een aantal hoofdstukken (met veel illustraties en video’s) uit het boek Girls Like Us: Carole King, Joni Mitchell, Carly Simon and the Journey of a Generation van Sheila Weller uit 2008. Er schijnt binnenkort een film van gemaakt te worden.
*6 Lees hier haar eigen verhaal over het stotteren.
*7 Het allereerste artikel van de Songcatcher ging over James Taylor en het lied dat ik daarbij uitkoos was You Can Close Your Eyes dat hij met Carly Simon zong in hun huis in 1976 terwijl ze zwanger was van hun eerste kind Sarah.

Happy Birthday
It’s all of our birthdays this summer.
One number older, another year younger.
I’ll go to your party, you’ll come to mine.
We’ve given up cigarettes, we’ve given up wine.
We’ve given up caffeine and sworn off desserts.
I don’t try to seduce you, we don’t even flirt.
We’re too good to be happy, too straight to be sad.
So just blow out the candles.
Happy Birthday.

Stay out of the ocean, stay out of the sun.
Stay in perfect shape and be number one.
We’ve got brilliant excuses for having no fun.
So just blow out the candles.
Happy Birthday.

Make love in the microwave,
think of all the time you’ll save,
and don’t forget to make it look,
as though you’re working very, very hard.

But I’ll be your lover, if you will be mine.
We’ll go back to the garden and have a good time.
And if I’m offered an apple, I’ll politely decline.
And just blow out the candles.
Happy Birthday.

18.11.2012

Robert Ellis – Bamboo

Het is nogal wat om een jonge singer/songwriter te vergelijken met James Taylor, maar toch ga ik het erop wagen. Natuurlijk zijn er veel verschillen en is het veel te vroeg. Maar net als JT is Robert Ellis in staat om me te raken en dichtbij te komen met zijn melancholische teksten, zang en gitaarspel. Hij heeft me gelijk te pakken en ik hang aan zijn lippen. Wat me over de brug hielp in deze vergelijking was de blik aan het einde van het lied, recht in de lens, die griezelig overeenkomt met die van een jonge JT. Dat introverte, kwetsbare en schuwe, maar tegelijkertijd ook overtuigd van zijn kunnen. Kijk zelf maar.

Robert Ellis is een jonge Texaan van 23, die muziek maakt die dicht tegen de country aan zit en me ook sterk doet denken aan de vele onbekende singer-songwriters (als Michael Murphey, Orville Stoeber, e.a.) van begin jaren 70, die ik toen veel draaide. Intense verhalenvertellers. Zijn Friends Like Those was één van mijn favoriete nummers van 2011 en kun je hier terugvinden op mijn blog. Net als Bamboo komt het van zijn album Photographs uit 2011.

Bamboo
There was a field of bamboo trees,
behind the house down by the creek.
And the summers there got so hot,
there were swarms of mosquitoes
around that old wood dock.

That field was all cut down.
Oh I ain’t been back there,
since I left town.
That dock has all but washed away.
Just a cruel reminder
of what it was yesterday.

It was there that I first learned to shoot.
I steadied my aim,
pulled the trigger of that old 22.
I learned to build things
made from scrapped wood,
with hammer and nails.
I did what I could to be just like you.

But I sold those guns and bought a car.
I don’t have nowhere to shoot them,
I don’t have a backyard.
And I don’t build much anymore.
I spend all my time working,
buy what I need at the store.

Ain’t it funny how memories can feel.
Ain’t it strange what time can steal.
There ain’t one thing good
about being on the bad end of the deal,
like getting memories in place
of something that was real.

Ain’t it funny how things can change.
Ain’t it strange what comes with age.
There ain’t one thing good
about getting old and going grey,
and losing dear friends along the way.

19.08.2012

Carole King – Up On The Roof

Een zeer succesvol componiste van vele hits (samen met haar echtgenoot Gerry Goffin) en een begenadigd pianiste, maar heel onzeker om te zingen voor een publiek. Dat was Carole King in 1970, toen ze na haar scheiding haar schreden had verzet en zich wilde gaan profileren als zelfstandig singer-songwriter. Tijdens een concert van James Taylor in New York, waarbij ze hem begeleidde op de piano, zette hij haar voor het blok. Hij introduceerde het lied “Up On The Roof” (*1), gebaarde naar King achter de piano en kondigde haar aan, “Ladies and gentlemen, Carole King!” Ze hoopte dat ze spontaan door de vloer van het podium kon zakken, maar na het enorme applaus van het publiek, dat haar naam natuurlijk herkende, begon ze met wankele stem te zingen.

Helaas heb ik dat cruciale moment niet in beeld en daarom zie je hier de versie die ze een jaar later zong bij de BBC. (*2)

NOTEN
*1 Het lied Up On The Roof was in 1962 een grote hit voor The Drifters en is ondermeer gecovered door Neil Diamond, Rickie Lee Jones, The Nylons, Laura Nyro, Kenny Rankin, Dusty Springfield, James Taylor en Ike & Tina Turner.
*2 Hier zie je het hele concert uit 1971 met I Feel The Earth Move, (You Make Me Feel Like A) Natural Woman, So Far Away, It’s Too Late, Will You Still Love Me Tomorrow en Up On The Roof. James Taylor speelt mee op gitaar en Charles Larkey, haar tweede echtgenoot, op bas.

Up On The Roof
When this old world starts getting me down,

and people are just too much for me to face.
I climb way up to the top of the stairs,
and all my cares just drift right in to space.

On the roof’s the only place I know.
Where you just have to wish to make it so.
Oh let’s go up on the roof.

At night the stars put on a show for free.
And darling, you can share it all with me.

I keep a-telling you,
right smack dab in the middle of town now,
I found a paradise that’s trouble proof.
So if this world starts to getting you down
there’s room enough for two up on the roof.

Up on the roof.
Everything’s all right.
Up on the roof.
Oh, come on baby.
Come on now darling.
Everything’s all right.
Up on the roof.